به گزارش گلستان ما ؛ خرداد ماه سال 93 را باید خرداد سیاه کلزای تاریخ گلستان دانست ، ایامی که کشاورزان زحمتکش گلستانی علف درو کردند و در انبارهای کمباین ها هم از تراکم این دانه های کوچک سیاه رنگ خبری نبود .

کشاورزان اذعان داشتند بذوری که به آنها دادند کیفیت لازم را نداشت و از آن طرف حمایتهایی چون نظارت مهندسی و ... نیز راه به جایی نبرد و از طرفی پرداخت مطالبات کلزا کاران بعد از ماهها این سناریوی تلخ را تکمیل می کرد.

با نزدیک شدن به ایام کشت پاییزه در استان گلستان که معمولا گندم ، جو و کلزا می باشد ، پیش بینی می شد که کشاورزان گلستانی که از سطح زندگی متوسطی برخوردارند ریسک نکنند و محصولی بکارند که احتمال دادن محصول بالایی داشته باشد .

کشاورزی ما آنقدر وضعیت اسفباری دارد که دیگر به دیر پول گرفتن و کم محصول گرفتن عادت کرده ایم ، کارمان بجایی رسیده  در استانی که 72 نوع محصول قابل کشت می باشد فقط روی یک محصول تکیه کنیم که نهایتا تضمین محصول آن بالا باشد .

سهرابی رئیس اداره دانه های روغنی استان گلستان نیز پرده از واقعیت تلخ دیگری برداشت که امسال فقط 5 هزار هکتار از اراضی استان گلستان به کشت کلزا اختصاص یافته است .

این مقدار در مقایسه با سال گذشته که 30 هزار هکتار بوده کاهش 85 درصدی را نشان می دهد در حالی که گفته می شد برای امسال پیش بینی 60 هزر هکتار کشت کلزا شده بود و مسئولین هم قول حمایت از این محصول را داده بودند .

به هر حال این زنگ خطری است بر بی تدبیری مسئولان سازمان جهاد کشاورزی استان گلستان که غروب کلزا هم مانند پنبه از راه رسید و گیاهی که درسالیان نه چندان دور جایگزین پنبه شده بود و کورسوی امیدی در کشاورزان روشن کرد ، اینچنین به خواب زمستانه رفت .