به گزارش گلستان ما ؛ اخیرا شیخ یوسف صانعی که از وی به عنوان یکی از فتنه گران و آتش بیاران فتنه 88 نام می برند در اظهار نظری که تصویر آن در موبایلها پخش شده، گفته که بعد از 36 سال ما چکار کردیم که در تشییع جنازه یک خواننده اینقدر آدم می رود اما وقتی مهدوی کنی فوت کرد رفتار مردم طور دیگری بود و مردم برای یکدیگر جک و لطیفه می فرستادند.

این اظهارات شیخ یوسف صانعی گرچه مسبوق به سابقه است اما قیاس مع الفارغ است به دلیل اینکه مقایسه بین محبوبیت آیت الله مهدوی کنی و مرتضی پاشایی ماهیتا درست نیست .

آیت الله مهدوی کنی یک روحانی مجتهد و شخصیتی کاملا علمی در یک فضای کاملا حوزوی بوده و مراجعین خاص خود را دارد و همین امر باعث شد تا خیلی از جوانان و مردم روستاها و شهر ها به دلیل کمتر رسانه ای شدن با ایشان آشنا نباشند اما این دلیل بر توانمندیها و ارزشهای معظم له نمی شود.

مرتضی پاشایی خواننده نسل جوان است و در بین جوانان قطعا هوادارانی دارد چرا که خیلی ها با صدا و حس کلام او زندگی می کنند و تجربه از دست دادن او شاید سخت و ناگوار باشد و به همین دلیل و با توجه به احتمال مرگ وی در روزهای آخربستری در بیمارستان با توجه به حاد شدن وضعیت وی و تکثیر فیلم و بلوتوث های مختلف در فضای وایبری باعث شد تا اینگونه اذهان حساس شود و در تشییع جنازه یک جوان شرکت کنند .

پس اینگونه قیاس کردن درست نیست شیخ که ما بخواهیم یک خواننده را با یک مجتهد مسلم مقایسه کنیم و بدتر از آن نتیجه بگیریم که نظام و روحانیت در این 36 سال بد عمل کردند ، فرضیه پیش ساخته ای که خط سیری فتنه گران در قضیه مرتضی پاشایی بود و می خواستند از بستر آن دنبال فتنه ای دیگر باشند که الحمد لله این فتنه نیز در نطفه خفه شد.

وانگهی ممکن است امروز اکبر عبدی به عنوان یک بازیگر سینما ، فرهاد مجیدی به عنوان یک فوتبالیست و حسین علیزاده به عنوان یک نوازنده از شما که ادعای مرجعیت دارید محبوبتر باشند ، آیا صرف اینکه در تشییع جنازه یک فردی کمتر شرکت کنند دلیل بر سنجش عملکرد یک گروه یا نظام حکومتی است ؟

شیخ ! محبوبیت را نباید اینگونه به تصویر کشید ، امروزه شاید یک رقاصه بدکاره چون جنیفر لوپز از رهبر سیاسی یک کشور چون آمریکا یا هر کشوری محبوبتر باشد، آیا باید به چنین محبوبیتی احترام بگذاریم ؟

از طرفی اگر قرار بود که کثرت افراد را دلیل بر درستی و اثبات حرفهایمان قرار دهیم که باید در واقعه عاشورا حق را به شمر ، عمر سعد و ابن زیاد بدهیم چون آنها هزاران بودند و یاران امام اندک .