به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما»؛ با تطبیق این دو شخصیت بزرگ، امام حسین (ع) در کربلا و امام خامنه‌ای (ره) به دست دشمنان آمریکایی و صهیونی به شهادت رسیدند، اما حیات جاودانه آنها در تاریخ جاری و الهام‌بخش است.

 سال ۶۵ هجری، در سرزمین کربلا، حسین بن علی (ع) و یاران باوفایش را به شهادت رساندند. دشمنان پنداشتند با ریختن خون آن حضرت، نام و یادش را برای همیشه از صفحه روزگار محو خواهند کرد؛ اما این پایان ماجرا نبود. چراکه قرآن کریم به‌صراحت حقیقتی را آشکار می‌کند که رمز ماندگاری عاشورا و جاودانگی سیدالشهدا در آن نهفته است: شهید زنده است.

 خداوند در آیه ۱۶۹ سوره مبارکه آل‌عمران می‌فرماید:

 «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فی‌سبیل‌اللهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»؛

 «هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگان‌اند؛ بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند». 

 امام حسین (ع) در سال ۶۵ شهید شد، اما به‌حکم این آیه، او نمرد؛ او زنده است و حیاتش جاری، پویا و تأثیرگذار. شهادت در مکتب عاشورا، نه نابودی که انتقال از حیات مادی به حیاتِ اثرگذارِ ابدی است. امام حسین (ع) با خون خویش، درخت توحید را آبیاری کرد و خط بطلانی بر همه تلاش‌ها برای خاموشی نور حق کشید. از همین روست که نام او هر روز پررنگ‌تر، فراگیرتر و زنده‌تر می‌شود. 

 و امروز، این حقیقت برای رهبر معظم انقلاب قائد شهید امت، حضرت آیت‌الله‌العظمی سید علی حسینی خامنه‌ای، نیز به‌تمام‌معنا متجلی است. ایشان سال‌ها در مسیر جدشان امام حسین (ع) گام برداشتند؛ با استکبار جنگیدند، در برابر ظلم ایستادند، از مظلوم دفاع کردند و برای احیای دین خدا، از هیچ تلاشی فروگذار نکردند. دشمنان آمریکایی و صهیونی که همواره از صلابت و ایستادگی ایشان در برابر ظلم و حمایت از محور مقاومت به هراس افتاده بودند، سرانجام دست به جنایتی ننگین زدند و این رهبر بزرگوار را در حمله‌ای تروریستی به شهادت رساندند. اما غافل از اینکه شهادت ایشان، خون تازه‌ای در پیکر جبهه مقاومت دمیده و ایشان را در زمره شهیدان زنده تاریخ قرار داده است.  

 امام حسین (ع) در کربلا و امام خامنه‌ای (ره) در مسیر مقاومت، هر دو شهید شدند؛ و هر دو، به‌حکم قرآن، زنده‌اند. این دو نام، در کنار هم نماد تداوم یک جریان واحد هستند: جریان مبارزه با ظلم، ایستادگی در برابر استکبار، و دفاع از حقیقت تا پای جان. امام حسین (ع) در سال ۶۵، راه را نشان داد و امام خامنه‌ای (رضوان‌الله) در عصر ما، همان راه را ادامه داد و با شهادت خود، آن را جاودانه ساخت. 

 اگر شهادت به معنای فنا و نابودی بود، امروز از کربلا فقط یک واقعه تاریخی در گوشه کتاب‌ها باقی‌مانده بود؛ اما آنچه می‌بینیم، جریانی زنده و فراگیر است که هر سال با آمدن محرم، تازه‌تر و پرصلابت‌تر می‌شود. امام حسین (ع) و امام خامنه‌ای (ره)، در نسل‌ها، در قیام‌ها، در استکبارستیزی و در دفاع از مظلوم، جاری و ساری هستند. 

 این همان حقیقتی است که امامین انقلاب بر آن تأکید داشتند؛ عاشورا فقط متعلق به دیروز نیست، چراغ راه همیشگی امت است. مقاومت امروز، بیداری اسلامی، ایستادگی در برابر ظلم و جان‌فشانی مدافعان حرم، همه ریشه در همین حقیقت عاشورایی دارد که شهید زنده است و راهش تا ابد ادامه دارد. 

 محرم هر سال، نه‌فقط سوگواری که تجدید میثاق با این حقیقت است که هرکس در راه حق جان دهد، هرگز نمی‌میرد. امام حسین (ع) و امام خامنه‌ای (ره)، با شهادت خود، مرگ را شکست دادند و حیات جاودانه را به نمایش گذاشتند. حسین و خامنه‌ای زنده‌اند چون شهید زنده است.