به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما»_ علی خالقی؛  در ادبیات سیاسی، «دخالت» در یک موضوع به معنای ارائه طرح، نقشه و راهبرد برای تحقق هدفی مشخص با هدف استیلا بر یک گفتمان یا ملت است؛ روشی که همواره از سوی نظام‌های استکباری دنبال شده است.

در این چارچوب، دولت‌های مستکبر در حوزه‌های مختلف یک کشور از جمله انتخابات، اقتصاد، فرهنگ و سیاست مداخله کرده و می‌کوشند سیاست‌های مورد نظر خود را بر آن کشور حاکم کنند. نمونه آن را می‌توان در موضوع انتخاب نخست‌وزیر عراق مشاهده کرد؛ جایگاهی که بر اساس قانون این کشور، حق طبیعی اکثریت پارلمان است، اما نظام سلطه به سردمداری آمریکا با فشارهای مختلف درصدد مهندسی این فرآیند بوده است.

این نوع دخالت کشورهای استعمارگر در لبنان نیز بسیار ملموس و قابل مشاهده است؛ به‌گونه‌ای که حتی در انتخاب فرمانده ارتش لبنان نیز نقش‌آفرینی می‌کنند.

دخالت‌های آمریکا در لبنان تا آنجا پیش رفته است که در انتخاب شهرداران برخی شهرهای این کشور نیز اثرگذار بوده و همزمان علیه گروه‌های قانونی، مردمی و مورد اعتماد جامعه لبنان، از جمله حزب‌الله، موضع‌گیری کرده و خواستار خلع سلاح آنها شده است.

نکته قابل توجه آن است که دخالت در لبنان تنها به آمریکا محدود نمی‌شود؛ برخی کشورهای منطقه، از جمله عربستان سعودی، نیز در امور داخلی لبنان، چه در سطح راهبردی و چه در سطح تاکتیکی، نقش پررنگی ایفا می‌کنند.

اگر بخواهیم همه کشورهایی را که به‌صورت مستقیم در امور داخلی لبنان دخالت دارند نام ببریم، شاید از حوصله مخاطب خارج باشد؛ اما در فضایی آمیخته به پروپاگاندای سیاسی، رئیس‌جمهور لبنان نوک پیکان انتقاد و اتهام را متوجه جمهوری اسلامی ایران کرده و این کشور را به دخالت در امور داخلی لبنان متهم ساخته است.

با این حال، سابقه تاریخی نشان می‌دهد جمهوری اسلامی ایران همواره حامی تمامیت ارضی لبنان و یکپارچگی حاکمیت سیاسی این کشور بوده و در این مسیر هزینه‌های فراوانی نیز پرداخته است؛ موضوعی که بیانگر رویکرد منطقی و عزتمندانه ایران در قبال لبنان به شمار می‌رود.

شهید علی لاریجانی نیز سال گذشته در مصاحبه‌ای در لبنان اظهار داشت: دخالت را کسی می‌کند که به شما طرح و برنامه می‌دهد...؛ سخنی که از نگاه بسیاری، مؤید سیاست جمهوری اسلامی ایران در قبال لبنان است.

از سوی دیگر، حزب‌الله لبنان به حمایت از تمامیت ارضی لبنان و دفاع از عزت و آرامش مردم این کشور شناخته می‌شود؛ رویکردی که با سیاست‌های استکباری و استعماری نظام سلطه همخوانی ندارد. این جریان در مسیر دفاع از لبنان و مردم آن، هزینه‌های سنگینی پرداخته و همواره هدف حملات نظامی و سیاسی قرار داشته است.

 با این وجود، به باور حامیانش، حزب‌الله با اتکا به ایمان نیروهای خود و حمایت مردم لبنان، همچنان جایگاه و اعتبار خود را حفظ کرده و گسترش داده است.

بر این اساس، حمایت از حزب‌الله از نگاه طرفداران این جریان، حمایت از تمامیت ارضی، عزت و آرامش مردم لبنان تلقی می‌شود.

منتقدان رئیس‌جمهور لبنان نیز معتقدند اگر وی توانایی دفع تهدیدات علیه لبنان را داشت، می‌توانست از مسیر مذاکرات طولانی با رژیم صهیونیستی به این هدف دست یابد. 

آنان بر این باورند که جمهوری اسلامی ایران با رویکردی مبتنی بر حمایت از حزب‌الله و با تأکید بر عزت ملت لبنان، توانسته است در برابر بسیاری از اقدامات رژیم صهیونیستی ایستادگی کند.