به گزارش گلستان ما ؛ یکی از هواداران مرتضی پاشایی مطلبی را برای سایت ما فرستاده که با هم می خوانیم :

"خبر خیلی تلخ بود ؛ تلخ تر از آنچه که فکرش را می کردم ، چطور ممکن بود در سی سالگی و در اوج جوانی ، در اوج بلوغ فکری و هنری که صدایش به من و امثال من آرامش می داد ، او و صدایش را دیگر تجربه نکنم .

شعر خوب؛ ترانه خوب؛ صدای نو؛ «دوست بودن» با رقبای حرفه اش؛ القای درست این حس به مخاطب که واقعا متن شعرهای مرتضی وصف حال و زندگیشه(واقعی بودن شعر ها)؛ و البته قلب پاک که باعث میشه هنرمند در دل مخاطبانش(مخصوصا جوونا) جا باز کنه...

از وقتی با صدایش آشنا شدم دیگه به ترانه های ماهواره و خوانندگان فراری چون داریوش ، معین و ... اعتنایی نکرم ، احساس می کردم حرف دلم را می زند و همدم تنهایی هایم می باشد .

گرمی صدا و سوز پنهان نوایش خط بطلانی بود بر صداهایی که رنگ وبوی تحریک داشت و  و دنیا را محلی برای مادی نگری اما پاشایی به من یاد داد فقط به دنیا فکر نکنم .

پدر و مادرش گفتند که او عاشق اهل بیت بود و امام حسین (ع) و من می خواهم که ائمه در روز قیامت شافع این خواننده دوست داشتنی باشند .

برای او که دیگر در میان ما نیست ... نیست تا دوباره برای سال بعد برای برنامه ماه عسل تیتراژ بخواند و نیست تا " نگرانی من " التیام یابد .  

ای آنکه فریادهای روزگار بودی در نوای تار 
ای آنکه میخواندی ز عمق درد هر بیمار
پس ماندگاری و نخواهی که مرد 
گر چه که بظاهر نمیرسد ز تو آوائی زین قرار ...