شمشیر رزم آوران اسلام در بدر و حنین درخشید، در صفین و نهروان چشم فتنه را کور کرد، در کربلا کاخ ستم را سوزاند، صفير رعدش 8 سال حماسه دفاع بر نفیر نفرت و نفاق را رقم زد، در فتنه 88 ياغيان انقلاب را بر سر جايشان نشاند، و حالا...

به گزارش گلستان ما به نقل از قابوس نامه، دونالد ترامپ در روز ۱۸ اردیبهشت 97 رسماً خروج آمریکا از برجام را اعلام کرد.

رهبر معظم انقلاب كه گوئيا حوادث آتي را پيشاپيش ـ آنچه را كه دشمن نمي تواند در آئينه ببيند ـ در خشت خام مي بيند؛ همان موقع فرمودند: « بنده از روز اول بارها گفتم به آمریکا اعتماد نکنید؛ هم در جلسه عمومی گفتم و هم در جلسه خصوصی».

حال شرایط امروز را بنگريد. آمريكا خدم و حشم و هر چه داشته را برداشته و آورده است به منطقه، قصدش هم ترساندن جمهوري اسلامي است.

هر كس بر اساس منافع اش، يك طوري اين قشون كشي نظامي را تفسير و تأويل مي كند. تمامي اين تفسيرها را كه نگاه كنيم حداقل نزديك به ده ماه از فرمايشات رهبري عقب تر هستند چرا كه رهبري دست دشمن را پيشاپيش خوانده است.

در مرداد ماه سال گذشته، مقام معظم رهبري علاوه بر فاش کردن مقاصد دشمن، پاسخ شيطنت ترسوها و ضعيف النفس هاي داخلي را هم دادند؛ آنجا كه فرمودند: «دو موضوع غیر از تحریم را هم مطرح میکنند؛ یکی مسئله‌ی جنگ را، یکی مسئله‌ی مذاکره را. البتّه جنگ را صریحاً نمیگویند میجنگیم، اما به خیال خودشان با اشاره و با کنایه و با این حرفها میخواهند بگویند خلاصه ممکن است جنگ راه بیفتد. شبح جنگ را بزرگ میکنند برای اینکه یا ملّت را بترسانند یا ترسوها را بترسانند؛ چون بالاخره ما يك مشت ترسو هم داريم...یکی این است. یکی هم مسئله‌ی مذاکره که بله، ما با ایران حاضریم مذاکره کنیم».

وحشت آفريني از شبح جنگ، چه اهدافي را دنبال مي كند؟ تبليغ جنگ و روي ميز آوردن ”گزينه جنگ“ صرفاً براي درهم شكستن اراده مردم و زير فشار قراردادن نظام جمهوري اسلامي است تا فلش حركت را بسمت ميز مذاكره بچرخانند.

برخي با خبرهايي چون ورود ناو جنگي به منطقه، انتقال بمب افكن هاي استراتژيك B52 و ... عمداً تعبير جنگ مي كنند و عمد دارند كه نشان دهند تنها يك راه باقيمانده و آن هم ”مذاكره“ است. معلوم نيست كه از ماراتن مذاكرات برجام چه خيري به ملت و نظام رسيد؛ غير از «خسارت محض»؟.

سخنان رهبري فصل الخطاب است: «نه جنگ خواهد شد و نه مذاكره مي كنيم». اما آنهايي كه بيرق جنگ را برافراشته اند، حرفشان اين است كه : اگر جنگ نمي شود، حداقل مذاكره كنيم!

مذاكره، تك مضراب نيست، هم مضرابي با آمريكاست چون تمام هم و غم آمريكا از اين همه قشون كشي و شماره تلفن دادن ها اين است كه آنقدر شما را با ساز و برگ جنگي مي ترسانم تا پاي مذاكره بيائيد.

آنها كه مي ترسند اين پالس ها را خوب مي گيرند. بي جهت نبود كه سال گذشته، مقام رهبري در همين رابطه فرمودند: « بالاخره ما يك مشت ترسو هم داريم».

آن روي سكه جنگ، جنگ، چيزي جز مذاكره، نيست. مذاكره بابت چي؟ بابت باجگيري؟ بابت نقض تعهدات؟ هر قدمي به سمت مذاكره، يعني نشان دادن احساس درد از بابت تحريم ها؛ يعني گرا دادن به دشمن، يعني اينكه با همين گرا شليك كن تا اسباب مذاكره آنهم با هر شرايطي!، فراهم شود.

علي ايحال، و سخن پاياني اينكه «مذاكره سم است».

رهبر انقلاب در ديدار با مسئولان نظام در هشتمين روز از ماه مبارك رمضان فرمودند: «بعضی در داخل میگویند مذاکره چه عیبی دارد؟ مذاکره سم است، تا وقتی آمریکا این است که الان هست، مذاکره با دولت کنونی آمریکا یک سم مضاعف است».

 به قلم علی صفاری

انتنهای پیام/

نوشتن دیدگاه

توجه!

گلستان ما نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمییابند.
اگرچه تلاش می شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می شوند


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین مطالب